Debiutancki album · 2026
La Plume de ma Tante
Ils sont partis avant le fromage
Państwo młodzi odjechali. Zabawa trwa. Dwanaście piosenek, dwanaście spojrzeń na wesele, które nie całkiem przebiega zgodnie z planem.
La Plume de ma Tante · 1:22
Ils sont partis avant le fromage
82-sekundowy film poświęcony albumowi.
Piosenki · 01—12
Jedno wesele. Dwanaście historii.
Skrócona suknia, wyrwany mikrofon, dwie kury na wolności. Każda piosenka otwiera kolejny zakątek sali gimnastycznej.
- 01
3:36Le couteau dans la doublure
Panna młoda skraca suknię. Czekają dwa kaski, a skuter stoi za murkiem.
- 02
2:57Le scooter
Pożyczony skuter staje się przedmiotem zgłoszenia kradzieży. Przez telefon „nie” zmienia się w „tak”.
- 03
3:03Le fromage quand même
Matka panny młodej podaje ser przed dwoma pustymi miejscami. Wszystko zaplanowane, zapewnia.
- 04
2:47Les mariés en sucre
Dziecko wspina się do weselnego tortu. Figurki się łamią; tort jeszcze stoi.
- 05
3:08Six contre six
Dwanaścioro gości głosuje widelcami. Sześć do sześciu, ale ktoś ogłasza siedem do pięciu.
- 06
3:09André prend le micro
Wujek odchodzi od kartki i mówi za dużo. Jego siostra wstaje i podąża za kablem mikrofonu.
- 07
3:06La nuque de Sylvie
Szpilka po szpilce Sylvie rozpuszcza kok, który miał wytrzymać do północy.
- 08
4:02Quatre boules et du riz
Obaj ojcowie grają w bule na parkiecie. Kule uderzają w krzesła; ryż chrzęści.
- 09
3:38Le slow des divorcés
Na linii boiska do badmintona dwoje gości odnajduje taniec pozostawiony przez państwa młodych.
- 10
3:34Le compteur sous l'escalier
Pod schodami czyjaś ręka wyłącza prąd. W ciemności goście śpiewają głośniej.
- 11
3:02Les poules de Perpignan
Osiem godzin drogi, klatka i dwie rude kury. Prezent ślubny wymyka się na wolność.
- 12
3:42Neuf heures au gymnase
Państwo młodzi wracają o dziewiątej. Trzeba policzyć krzesła i złożyć ostatni stół.
Prosili o dziesięć krzeseł.
Jest ich sześćdziesiąt trzy. Z sali gimnastycznej zamienionej w salę weselną państwo młodzi uciekają skuterem przed podaniem sera. Wokół dwóch pustych miejsc każdy próbuje coś ocalić: posiłek, przemowę, wynik głosowania, taniec.
W każdej piosence opowieść przejmuje inny głos. Historię posuwają naprzód małe gesty: wyjęta szpilka do włosów, opuszczona dźwignia, cztery ręce pod stołem, który nie chce się złożyć.