André prend le micro

Na mojej kartce: dziękuję, witajcie, do stołu. Mikrofon pachnie miętą i ciepłą dłonią. Ojciec panny młodej prosi mnie o pięć minut.

Sur ma feuille : merci, bienvenue, à table. Le micro sent la menthe et la paume chaude. Le père de la mariée me demande cinq minutes.

Dziękuję. Witajcie. Do stołu.

Merci. Bienvenue. À table.

Mówię o siostrzenicy, o jej zawsze punktualnym mężu. Potem odchodzę od kartki. „Planowali wyjechać przed serem”. Patrzę na słowo „stołu” zapisane dwa razy.

Je parle de ma nièce, de son mari toujours à l'heure. Puis je quitte la feuille. « Ils avaient prévu de partir avant le fromage. » Je regarde le mot table écrit deux fois.

W zeszłym miesiącu poprosił mnie o trzysta euro. Mówił o szafie, ze składaną miarką pod pachą. Dałem pieniądze. Nigdy nie było żadnej szafy.

Le mois dernier, il m'a demandé trois cents euros. Il parlait d'une armoire, un mètre pliant sous le bras. J'ai donné l'argent. Il n'y a jamais eu d'armoire.

Dziękuję. Witajcie.

Merci. Bienvenue.

Moja siostra wstaje, nie odsuwając krzesła. Chrabąszcz krąży w wiaderku z lodem. Kabel napina się między nami. Trzymam mikrofon przy ustach.

Ma sœur se lève sans repousser sa chaise. Un hanneton tourne dans le seau à glace. Le câble se tend entre nous. Je garde le micro près de la bouche.

Patrzę na nią. „Tak, wiedziałem”. Chwyta przewód obiema rękami. Nikt nie prosi, żebym mówił dalej.

Je la regarde. « Oui, je le savais. » Elle prend le fil à deux mains. Personne ne me demande de continuer.

Ciągnie raz. Wtyczka wyrywa kawałek listwy przypodłogowej. Mikrofon dotyka mojej wargi, potem parkietu. W głośniku słowo „wyjechać” zostaje o sekundę za długo.

Elle tire une fois. La prise emporte un bout de plinthe. Le micro touche ma lèvre, puis le parquet. Dans l'enceinte, le mot « partir » reste une seconde de trop.