Six contre six

Jest nas dwanaścioro wokół stołu. „Wychodzimy czy zostajemy?” Powierzają mi liczenie. W okularach wyglądam poważnie. Zęby w górze, zostajemy. Na obrusie, wracamy do domu. Trzymam swój widelec w powietrzu.

Nous sommes douze autour de la table. « On s'en va ou on reste ? » On me confie le compte. Mes lunettes font sérieux. Dents en l'air, on reste. Sur la nappe, on rentre. Je garde ma fourchette en l'air.

Najmłodszy kładzie listwę zasilającą między kieliszkami. Ma różowe sznurowadła. Liczę opuszkiem palca: sześć widelców stoi, sześć widelców leży.

Le plus jeune pose la multiprise au milieu des verres. Ses lacets sont roses. Je compte du bout du doigt : six fourchettes debout, six fourchettes couchées.

Siedem do pięciu. Można jeszcze potańczyć.

Sept à cinq. On peut encore danser.

Zsuwa widelce bliżej siebie. „Możesz policzyć jeszcze raz?” Składam okulary w niewłaściwą stronę. Jeden zausznik stawia opór. Naciskam jeszcze trochę. Spada pod stół.

Il rapproche les fourchettes. « Tu peux recompter ? » Je replie mes lunettes dans le mauvais sens. Une branche résiste. Je force encore un peu. Elle tombe sous la table.

Kładę oprawkę obok kieliszka. Palce mieszają się z widelcami. On czeka z dłońmi płasko na stole. Odwracam głowę w stronę głośnika. Odpowiadam nieco wolniej.

Je pose la monture près de mon verre. Les doigts se mêlent aux fourchettes. Il attend, les mains à plat. Je tourne la tête vers l'enceinte. Je réponds un peu moins vite.

Siedem do pięciu. Można jeszcze potańczyć.

Sept à cinq. On peut encore danser.

Popycha listwę stopą. Odsuwam obrus wierzchem dłoni. Wolny kawałek zaczyna się od nowa, gdy szukam zausznika na czworakach, z nosem pięć centymetrów nad podłogą.

Il pousse la multiprise du pied. J'écarte la nappe du dos de la main. Le slow repart pendant que je cherche la branche à quatre pattes, le nez à cinq centimètres du sol.