La nuque de Sylvie

Mijn broer raapt zijn blaadje op. Mijn knot trekt aan mijn nek. Ik breng mijn handen achter mijn hoofd. Een haarspeld komt los met drie haren eraan. Ik laat ze zitten. De rest blijft scheef overeind.

Mon frère ramasse sa feuille. Le chignon me tire la nuque. Je passe les mains derrière la tête. Une épingle vient avec trois cheveux. Je les laisse dessus. Le reste tient de travers.

De kapster had gezegd: “Dat blijft tot middernacht zitten.” Ik had gevraagd het strak te trekken. Ze had nog een speld gepakt. Haar koffie werd koud naast de kassa.

La coiffeuse avait dit : « Ça tiendra jusqu'à minuit. » J'avais demandé de serrer. Elle avait repris une épingle. Son café refroidissait près de la caisse.

Er valt er nog een in mijn glas, dat met de roze flamingo. Ik houd mijn hoofd schuin naar links. Rechts trekt het harder. Achter me worden stoelen verplaatst. Ik houd mijn ellebogen omhoog.

Une autre tombe dans mon verre, celui avec le flamant rose. Je penche la tête à gauche. Ça tire plus fort à droite. On déplace des chaises derrière moi. Je garde les coudes en l'air.

Tot middernacht. Ze had gezegd tot middernacht.

Jusqu'à minuit. Elle avait dit jusqu'à minuit.

Ik maak de kraag van mijn jurk los. Een luchtstroom trekt over mijn rug. De serveerster biedt koffie aan. Ik wijs haar mijn kopje, met de speld tussen mijn vingers.

Je desserre le col de ma robe. Un courant d'air passe dans mon dos. La serveuse propose du café. Je lui montre ma tasse avec l'épingle entre les doigts.

Een lok valt in mijn kraag. Ik haal hem terug over mijn schouder. Hij blijft in mijn ring haken. Ik til mijn hand weer op.

Une mèche tombe dans mon col. Je la ramène sur l'épaule. Elle se prend dans ma bague. Je remonte la main.