Le compteur sous l'escalier

Üçüncü kez slow yeniden başlıyor. Durdurmalarını istiyorum. Kimse beni dinlemiyor. Siyah kabloyu takip ediyorum merdivene kadar. Basamakların altında elektrik kutusu uğulduyor.

C'est la troisième fois que le slow recommence. Je demande qu'on l'arrête. Personne ne m'écoute. Je longe le câble noir jusqu'à l'escalier. Sous les marches, le coffret bourdonne.

İki parmağımı koyuyorum ana şalterin koluna. Plastik ılık. Arkamda nakarata yeniden giriyorlar. Kimse beni dinlemiyor. Kolu indiriyorum.

Je pose deux doigts sur le levier général. Le plastique est tiède. Derrière moi, ils reprennent le refrain. Personne ne m'écoute. Je baisse le levier.

Müzik duruyor. Derin dondurucular da. Karanlıkta davetliler daha yüksek sesle söylüyor. Annem kız kardeşime sesleniyor, yalnızca bir kez. Ağzımı açıyorum. Hiçbir şey çıkmıyor.

La musique s'arrête. Les congélateurs aussi. Dans le noir, les invités chantent plus fort. Ma mère appelle ma sœur une seule fois. J'ouvre la bouche. Rien ne sort.

Yeşil bir misket bir basamak aşağı iniyor. Biri priz arıyor bir bisiklet lambasıyla. Elimi tutuyorum sıcak plastiğin üstünde. Bir ayak benimkini buluyor, ışıktan önce.

Une bille verte descend une marche. Quelqu'un cherche une prise avec une lampe de vélo. Je garde la main sur le plastique chaud. Un pied trouve le mien avant la lumière.

Kolu tekrar kaldırıyorum. Yarı yolda kalıyor. Salon parça parça geri geliyor: bir buzdolabı, bir lamba, sonra hoparlör. Slow yeniden başlamıyor.

Je remonte le levier. Il reste à mi-course. La salle revient par morceaux : un frigo, une lampe, puis l'enceinte. Le slow ne repart pas.

Depoda tatlıların kreması kâselerde yana yatıyor. Elimi çekiyorum. Kutu devam ediyor uğuldamaya.

Dans la réserve, la crème des desserts penche dans les coupes. Je retire ma main. Le coffret continue de bourdonner.