Home / Ils sont partis avant le fromage

Liedjes · 12 / 12
Neuf heures au gymnase
Het bruidspaar komt om negen uur terug. Er zijn stoelen te tellen en een laatste tafel in te klappen.
- Liedjes
- 12 / 12
- Speelduur
- 3:42
- Taal
- Frans
Songteksten
Om negen uur komen we terug bij de gymzaal. De scooter slaat af voor de muur. Mijn jurk blijft nog steeds aan het zadel haken. Je duwt de deur open. Een kip loopt tussen ons door. Ik houd mijn helm op.
À neuf heures, nous revenons au gymnase. Le scooter cale devant le mur. Ma robe accroche encore la selle. Tu pousses la porte. Une poule passe entre nous. Je garde le casque sur la tête.
We gaan toch naar binnen.
On entre quand même.
De stoelen groeien tot stapels. Mijn moeder houdt een bezem vast. Mijn vader sluit een zwarte zak. Ik begin te tellen. We hadden om tien gevraagd. Ik stop bij zevenentwintig. Jij gaat zonder mij verder.
Les chaises montent en tas. Ma mère tient un balai. Mon père ferme un sac noir. Je commence à compter. Dix, c'était notre demande. Je m'arrête à vingt-sept. Tu continues sans moi.
Drieënzestig.
Soixante-trois.
Op het gemeentehuis: tien stoelen. Bij onze aankomst: drieënzestig. Met elke neef die erbij kwam, verschoof mijn stoel. We hadden de passen geteld tot aan het hek.
À la mairie : dix chaises. À notre arrivée : soixante-trois. À chaque cousin de plus, ma chaise changeait de place. Nous avions compté les pas jusqu'à la grille.
En de rondweg geprobeerd.
Et essayé la rocade.
Er komt een boule onder de radiator vandaan. De paarse shuttle ligt in de kaas. De kooi is open. Iemand vindt een haarspeld. Je reikt me een tafel aan. Ik pak de andere kant.
Une boule sort du radiateur. Le volant violet est dans le fromage. La cage est ouverte. Quelqu'un retrouve une épingle. Tu me tends une table. Je prends l'autre bout.
Tien stoelen.
Dix chaises.
Drieënzestig.
Soixante-trois.
Tien.
Dix.
Drieënzestig.
Soixante-trois.
De laatste tafel wil niet inklappen. Je duwt met je knie. Ik trek aan de grendel.
La dernière table refuse de plier. Tu pousses du genou. Je tire le verrou.
Nog eens.
Encore.
Hij zit vast.
Ça bloque.
Nog eens.
Encore.
Ik steek mijn handen eronder. Jij doet hetzelfde. De tafel schiet ineens weer in beweging. We blijven met vier handen onder het tafelblad.
Je passe les mains dessous. Tu fais pareil. La table repart d'un coup. Nous restons à quatre mains sous le plateau.
Tekst en compositie: Björn Lundberg
© 2026 Lundberg Selection